- Forum
- Notatnik
- Słownik inwestora
- Analiza techniczna
- Analiza fundamentalna
- Kalendarium
- Forexcafe.pl RSS
- Partnerzy
Czas na świecie
| Miasto | Czas |
|---|---|
| Warszawa | 05 Wrz 2010, 10:17 |
| New York | 05 Wrz 2010, 04:17 |
| Londyn | 05 Wrz 2010, 09:17 |
| Tokio | 05 Wrz 2010, 17:17 |
| Sydney | 05 Wrz 2010, 18:17 |
Sonda
Oceń styl i funkcjonalność naszego serwisu
Tego szukałem |
 |
 |
Dobra robota
|
|
|
Może być
|
|
|
Miernota
|
|
|
Wszystkich Głosów : 16
Szybka rejestracja
Komunikaty z rynku (RSS EN) |
Komunikaty z rynku (RSS PL) |
Ostatnie posty
|
Witaj gościu!
|
| Wiadomość | Autor |
|---|---|
 Wysłany: 19.11.2006 11:21 pm. Temat postu: Wskaźniki makroekonomiczne - vademecum
|
Redakcja Forexcafe.pl Community LVL 1 Dołączył: 15 Lis 2006 Posty: 17 |
|
Beige Book - Raport banków federalnych. Raport ten jest przygotowywany przez system rezerwy federalnej i publikowany jest 8 razy w roku. Zawiera on informacje na temat bieżących warunków gospodarowania oraz oczekiwań w poszczególnych regionach USA. Ponadto znajdują się w nim również wywiady z czołowymi biznesmenami i ekonomistami, którzy prezentują swoje poglądy na trendy gospodarcze. Mimo, że informacje w tym raporcie przedstawiają spóźniony obraz sytuacji to jednak w dużym stopniu jest on pomocny podczas prognozowania decyzji odnośnie przyszłej polityki monetarnej.
Build permits – Dynmika zmian ilości wydanych decyzji zezwolenia na budowę. Zwykle podawany w odstępach miesięcznych. Wskaźnik publikowany przez większość krajów rozwiniętych. Dobra koniunktura na rynku nieruchomości odzwierciedla rozwój gospodarczy kraju. Business inventories - wskaźnik miesięcznej dynamiki zmian zapasów firm zarówno w sektorze detalicznym, wytwórczym jak i hurtowym. Informacje o stanie zapasów odgrywają istotną rolę przy ocenianiu kondycji gospodarki i często dostarczają ważnych wskazówek przy przewidywaniu kierunku przyszłych zmian. Dla zobrazowania istotności tych wskaźników służy informacja, że nagły wzrost zapasów w stosunku do sprzedaży może zapowiadać spowolnienie wzrostu w przyszłości, gdyż przedsiębiorstwa będą ograniczały produkcję, aby zmniejszyć ilość towarów w magazynach do poziomu odpowiadającego zapotrzebowaniu na rynku. Przechowywanie zapasów zwiększa koszty działania w dwóch aspektach: - w formie płaconych lub traconych odsetek od kapitału zamrożonego w nie sprzedanych produktach, - w formie wydatków związanych za składowanie, takich jak opłaty za wynajem powierzchni magazynowej. Z kolei powolny wzrost stanu zapasów lub jego spadek stanowią sygnał, że produkcja w najbliższym czasie może wzrosnąć. Zapasy detaliczne nie są jednak tak istotne dla obserwatorów rynkowych, choć czasem mogą powodować istotne wahania sektorze detalicznym, co może wpływać na prognozę PKB. Łączne dane tych wskaźników mogą również powiedzieć nam o wydatkach konsumpcyjnych ludności. Publikacja - Commerce Departament/Census Bureau. Piętnastego dnia każdego miesiąca o godzinie 8:30 EasternTime. Challenger Report – raport Challengera - zawiera informacje o zapowiadanych przez pracodawców redukcjach zatrudnienia oraz o pojawiających się nowych ofertach pracy. Przygotowuje go firma zajmująca się poszukiwaniem zatrudnienia dla osób zwolnionych z pracy Chicago PMI (Chicago Purchasing Managers Index) - Index obrazujący aktywność sektora produkcyjnego na podstawie danych menedżerów ds. zakupów w okręgu Chicago. Przyjmuje się że wskaźnik przekraczający 50 punktów procentowych jest sygnałem wzmożonej aktywności przemysłowej miesiąc do miesiąca, zaś poniżej - recesję. Consumer Confidence - wskaźnik zaufania konsumentów. Mierzy on poziom optymizmu konsumentów na temat ekonomii.Aby poznać przekonania konsumentów amerykańskich, Conference Board (www.conference-board.org) kieruje co miesiąc pytania do reprezentacyjnej próby 5000 gospodarstw domowych, które mają stanowić o sytuacji gospodarczej USA. Pytania zawarte w kwestionariuszu dotyczą oceny bieżącej sytuacji oraz potencjalnych warunków gospodarowania za 6 miesięcy. Uczestnicy ankiety oceniają: warunki gospodarcze, ilość dostępnych miejsc pracy, dochód w gospodarstwie domowym. Indeks Consumer Confidence zbudowany jest w oparciu o 60% wartości indeksu oczekiwań i 40% indeksu bieżącej sytuacji. Generalnie wskaźnik ten jest wysoki kiedy wskaźnik bezrobocia jest niski a GDP(PKB) jest wysoki. CPI (Consumer Price Index) – indeks wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych. Najpopularniejsza na świecie miara inflacji. Jest średnią ważoną cen towarów i usług nabywanych przez przeciętne gospodarstwo domowe. Przy obliczaniu indeksu bierze się pod uwagę tzw. statystyczny koszyk zakupów. W Polsce, GUS tworzy koszyk na podstawie badań budżetów gospodarstw domowych; Co roku ustala ile i czego kupuje \"uśrednione\" gospodarstwo domowe, a także jaki jest udział poszczególnych produktów i usług w łącznych wydatkach. Na podstawie obserwacji zmian cen tak dobranych towarów i usług (ich lista liczy ok. 2 tys. pozycji, a ceny sprawdza się raz lub dwa razy w miesiącu) GUS oblicza wskaźnik inflacji. Wielu ekspertów uważa, że CPI jest nie tyle miarą inflacji, co wskaźnikiem zmian kosztów utrzymania. W praktyce, występują jednak różnice między koszykiem \"codziennym\", a \"statystycznym\". Ceny niektórych towarów czy usług rosną szybciej niż innych, konsumenci reagują też na zmiany cen, np. gdy rośnie cena wołowiny to mogą np. kupować tańszy drób (tzw. efekt substytucji). Mogą się też pojawiać nowe dobra i usługi, które z opóźnieniem pojawią się w koszyku \"statystycznym\". Wskazywałoby to, że CPI przeszacowuje rzeczywistą inflację. Innym trudnościami w posługiwaniu się wskaźnikiem CPI są porównania w dłuższym czasie. Wynikają one z tego, że wiele towarów i usług obecnych w bieżącym koszyku nie istniało w przeszłości (np. kuchenki mikrofalowe). Część z dóbr i usług, np. komputer, figuruje na liście, ale urzędy statystyczne nie uwzględniają tego, że dzisiejszy komputer, jest zupełnie inny niż kiedyś, co może odzwierciedlać jego cena. Wskazuje się też na tzw. \"nierówności inflacyjne\" różnicę w strukturze towarów i usług, w strukturze wydatków różnych grup społecznych. ECB – European Central Bank – EBC jest bankiem centralnym Unii Europejskiej i w tym charakterze odpowiada za nadzorowanie systemów bankowych w krajach Unii, zbieranie danych statystycznych potrzebnych dla prowadzenia polityki monetarnej, funkcjonowanie systemów płatniczych (zwłaszcza systemu TARGET), zapobieganie fałszerstwom banknotów oraz współpracę z innymi organami w zakresie regulacji rynków finansowych. Przy realizacji tych zadań EBC posługuje się Europejskim Systemem Banków Centralnych (ESBC), grupującym 25 banków centralnych krajów Unii Europejskiej (w tym Narodowy Bank Polski, NBP). W węższym zakresie, EBC jest bankiem emitującym wspólną walutę euro i prowadzącym politykę monetarną w strefie euro, m.in. poprzez ustalanie podstawowych bankowych stóp procentowych oraz operacje rynku otwartego. W tym zakresie EBC jest wspierany przez 12 banków centralnych krajów, które przyjęły walutę euro - tworzą one ściślej współpracującą grupę w ramach ESBC, zwaną Eurosystemem. Europejski Bank Centralny jest niezależny w zakresie prowadzonej przez siebie polityki monetarnej od jakichkolwiek władz krajowych lub wspólnotowych - jest on uznawany za najbardziej niezależny bank centralny na świecie. Niezależności tej nie ogranicza obowiązek składania sprawozdań z działalności banku przed Parlamentem Europejskim. Kwestią pozostającą poza kompetencjami EBC, choć wpływającą bezpośrednio na warunki w jakich może on prowadzić politykę monetarną, jest dyscyplina budżetowa krajów strefy euro (obowiązane są one w tym zakresie do przestrzegania Paktu Stabilności i Wzrostu – który, jak pokazuje praktyka ostatnich lat, bywa naruszany przez niektóre państwa Unii). Naczelną władzą EBC jest Rada Prezesów, w skład której wchodzi sześcioosobowy Zarząd i wszyscy szefowie banków centralnych Eurosystemu. Rada Prezesów i przewodniczący są wybierani na 8-letnią kadencję i są w tym czasie nieodwoływalni (nawet jeżeli utracą stanowisko szefa krajowego banku centralnego). Rada Prezesów decyduje o działaniach EBC, w tym o kierunku prowadzonej przez niego polityki monetarnej. Zarząd EBC składa się z prezesa, wiceprezesa oraz czterech członków mianowanych przez rządy państw Eurosystemu po konsultacjach z Parlamentem Europejskim i Radą Prezesów. Zarząd jest organem wykonawczym, zajmuje się administrowaniem i organizacją pracy EBC. Rada Prezesów oraz Zarząd wpływają bezpośrednio jedynie na tę część działalności EBC, która odnosi się do Eurosystemu tj. banków centralnych strefy euro. Trzeci organ EBC, Rada Główna, sprawuje pieczę nad działaniami EBC odnoszącymi się do całego Europejskiego Systemu Banków Centralnych, obejmującego obok Eurosystemu 13 innych krajowych banków centralnych (w tym NBP). Rada Główna składa się z prezesa i wiceprezesa EBC oraz wszystkich 25-ciu aktualnych szefów banków centralnych państw członkowskich Unii. FED Index Philadelphia. Raport banku w Filadelfii dotyczący kondycji gospodarczej tego regionu. W raporcie podane są miedzy innymi sub-wskaźniki dotyczące liczby nowych zamówień, zatrudnienia czy aktywności gospodarczej. Liczby z tego publikacji można transponować na sytuacje gospodarczą w całych Stanach Zjednoczonych, jednak z pewnym błędem statystycznym. FOMC (Federal Open Market Commitee) - odpowiednik Rady Polityki Pieniężnej w Polsce. Komitet w Rezerwie Federalnej odpowiedzialny za operacje otwartego rynku. Gremium, skupiające 12 członków, osiem razy do roku spotyka się i podejmuje decyzje na temat polityki pieniężnej w tym o podwyżce czy obniżce stóp procentowych. Skład komitetu FOMC to: 7 członków Rady Gubernatorskiej i 5 prezesów Banków Federalnych. Członkowie rady przy podejmowaniu decyzji biorą pod uwagę również dane zawarte w Beige Book. Zwykle, decyzja komitetu jest bardzo istotna dla rynków finansowych, przy czym swoim zasięgiem obejmuje praktycznie większość kwotowanych par walut. GDP - Produkt Krajowy Brutto (PKB) (ang. GDP - Gross Domestic Product) to jeden z podstawowych mierników dochodu narodowego stosowanych w rachunkowości narodowej. PKB opisuje zagregowaną wartość dóbr i usług finalnych wytworzonych na terenie danego kraju w określonej jednostce czasu (najczęściej w ciągu roku). Kryterium geograficzne jest jedyne i rozstrzygające. Nie ma znaczenia np. pochodzenie kapitału, własność firmy itp. Wartość wytworzonych dóbr i usług finalnych oblicza się odejmując od produkcji całkowitej wartość dóbr i usług zużytych do tej produkcji. W skali przedsiębiorstwa jest to więc wartość dodana, a PKB jest sumą wartości dodanej wytworzonej przez wszystkie podmioty gospodarujące. Zgodnie z tym od strony produkcyjnej: PKB = produkcja globalna kraju minus zużycie pośrednie = suma wartości dodanej ze wszystkich gałęzi gospodarki narodowej. Obliczanie PKB na podstawie powyższej formuły jest uciążliwe, gdyż statystyka państwowa nie podaje ani bezpośrednich miar produkcji globalnej, ani zużycia pośredniego. Dlatego w praktyce stosuje się inne formuły. Najpopularniejsza z nich ma podstawę w spostrzeżeniu, że PKB jest w dobrym przybliżeniu równy finalnym wydatkom wszystkich nabywców wartości dodanej wytworzonej na terenie kraju. Zatem od strony popytowej: PKB = konsumpcja + inwestycje + wydatki rządowe + eksport - import + zmiana stanu zapasów. W praktyce rzadko zdarza się, aby przedsiębiorstwa i instytucje publiczne znacznie powiększały zapasy albo pozbywały się ich, więc zmiana stanu zapasów w gospodarce jest wielkością niedużą i na ogół pomija się ją w obliczeniach PKB. Trzecia formuła wynika z faktu, że suma wydatków musi być równa sumie dochodów ze wszystkich źródeł. Zatem od strony dochodowej: PKB = dochody z pracy + dochody z kapitału + dochody państwa + amortyzacja. Powyższa formuła wyraża podział wartości dodanej pomiędzy pracę (pracowników najemnych), kapitał (właścicieli kapitału, inwestorów), państwo i odtworzenie zużytego majątku. PKB nominalny oblicza się według bieżącej wartości pieniądza, PKB realny natomiast według realnej wartości pieniądza, a więc uwzględniając inflację. Przeliczenie polega na podzieleniu PKB nominalnego przez indeks cen. W zestawieniach statystycznych PKB realny najczęściej przedstawiany jest w cenach stałych z wybranego roku bazowego. PKB jest miarą wielkości gospodarki. Wzrost lub spadek realnego PKB stanowi miarę wzrostu gospodarczego. Do porównań międzynarodowych PKB przelicza się według bieżącego kursu wymiany, zazwyczaj na dolary amerykańskie albo według parytetu siły nabywczej - lepiej oddającego realną wartość dochodu obywateli. W porównaniach międzynarodowych wartości PKB liczonego według parytetu siły nabywczej różnią się względem liczonego według kursu nominalnego na korzyść krajów o niższym poziomie cen, zazwyczaj słabiej rozwiniętych, a na niekorzyść krajów drogich. PKB należy odróżnić od produktu narodowego brutto (PNB), który jest miarą wartości wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego państwa oraz przez osoby prawne z siedzibą na jego terenie niezależnie od tego, czy podmioty te działają w kraju, czy za granicą. W ten sposób w skład np. PNB Polski wchodzą dochody polskich podmiotów za granicą oraz polskie PKB pomniejszone o dochody podmiotów obcych. Czyste PKB jest złą miarą dobrobytu społeczeństwa, ponieważ nie uwzględnia liczby ludności. Z tego powodu jako miarę dobrobytu powszechnie używa się PKB per capita, czyli PKB w przeliczeniu na osobę; czyste PKB jest wyznacznikiem wielkości gospodarki. HICP - Harmonized Index of Consumer Prices – zharmonizowany wskaźnik cen konsumpcyjnych. To porównywalny wskaźnik cen konsumpcyjnych, sporządzny przez każde państwo członkowskie Unii Europejskiej. Warto podkreślić, że wskaźnik HICP, który w nowych krajach UE będzie podstawą oceny zbieżności w zakresie kryterium inflacyjnego z Maastricht, również oparty jest na klasyfikacji CO-ICOP (klasyfikacja spożycia indywidualnego według celu). IFO - Indeks nastroju przedsiębiorców w Niemczech. Raport publikowany przez niemiecki instytut badań nad gospodarką. Przedstawia on nastroje panujące wśród niemieckich przedsiębiorców. W raporcie publikowany jest wskaźnik IFO Business Climate, który aplikuje do roli głównego wskaźnika nastrojów biznesowych w Europie. W sondażu uczestniczy około 7000 przedsiębiorstw, które dodatkowo oceniają bieżące i przyszłe warunki gospodarowania. Wartości IFO w okolicach 85 wskazują na spadek produkcji przemysłowej. Initial Jobless Claims - Wskaźnik nowych podań o zasiłki dla bezrobotnych (Initial Claims) i liczbie samych bezrobotnych (Jobless Claims). Wartość tego wskaźnika wpływa na prognozę danych zawartych w raporcie zatrudnienia, w którym zawarte są między innymi takie wskaźniki jak: liczba podań o zasiłki osób, które po raz pierwszy się ubiegają o nie, liczba osób ubiegających się po raz kolejny oraz średnia z tej pierwszej wartości. Wskaźnik o średniej istotności na rynku walutowym. IP - Produkcja przemysłowa (ang. Industrial Production). Indeks produkcji przemysłowej mierzy zmiany w łącznej produkcji sektora przemysłowego, kopalnianego oraz sektora usług gazowych i elektrycznych. Podczas uwzględniania wskaźnika bierze się pod uwagę zarówno towary sprzedane na rynku krajowym jak również wyeksportowane. Wskaźnik produkcji przemysłowej jest wykorzystywany do prognozowania zmian PKB. ISM - Indeks Instytutu Zarządzania Podażą. Indeks bierze pod uwagę pięć czynników: nowe zamówienia, produkcja, dostawy, zapasy i zatrudnienie. Odczyt przewyższający 50% wskazuje na rozwój produkcji i całej gospodarki. Wskazanie na poziomie 45%-50% wyraża stagnację w sferze produkcji przemysłowej przy utrzymującym się rozwoju ekonomicznym. Wartość wskaźnika poniżej 40% oznacza stagnację zarówno przemysłu jak i całej gospodarki. Rynki finansowe przywiązują do wskaźnika ISM dużą wagę ze względu na jego istotny wpływ na politykę monetarną Rezerwy Federalnej. Jobless Claims - Ilość osób starających się o zasiłki. Jeden ze stałych wskaźników gospodarczych w Stanach Zjednoczonych, gdyż publikowany co tydzień. Jego zachowanie pozwala nam prognozować liczby zawarte w raporcie o zatrudnieniu. W tym raporcie zawarte są trzy wskaźniki: liczba osób starających się o zasiłki po raz pierwszy, liczba osób starających się o zasiłki po raz kolejny oraz średnia z tej pierwszej wartości (ostatnie 5 tygodni). Mimo tego, uczestnicy rynków nie przywiązują do niego dużej wagi. Wskaźnik może okazać się jednak istotny w sytuacji wyprzedaży rynku. Michigan Sentiment Index - Indeks Uniwersytetu w Michigan badający nastroje konsumentów. Stanowi ważny wskaźnik określający nastroje panujące wśród konsumentów w Michigan i perspektywy dalszego rozwoju gospodarczego dla całej gospodarki USA. Na jego wartość ma wpływ ocena aktualnej sytuacji przez respondentów oraz oczekiwania związane z przyszłymi warunkami gospodarczymi. Badania przeprowadzone są drogą telefoniczną wśród 700 gosp. domowych. Waga Indeksu Michigan wynika z faktu, iż wydatki konsumentów stanowią najważniejszy czynnik kształtujący wielkość produktu krajowego brutto. Dane o wartości indeksu przewyższającego oczekiwania rynku mogą przyczynić się do aprecjacji dolara, podczas gdy odczyt słabszy od oczekiwań może prowadzić do osłabienia waluty amerykańskiej. Raport ten jest publikowany 10 dnia miesiąca oprócz weekendów (wcześniej niż consumer confidence), zaś raport zbiorczy publikowany jest 1 dnia roboczego miesiąca. Nonfarm payrolls – Nowo utworzone miejsca pracy poza rolnictwem. Jeden z najważniejszych wskaźników gospodarki Amerykańskiej na rynku, agregujący dane z 60 tys. gospodarstw domowych. Departament Pracy Stanów Zjednoczonych przeprowadza każdego miesiąca dwa oddzielne badania: bieżące badanie populacji (current population survey, household survey) i badanie bieżących statystyk dotyczących zatrudnienia (current employment statistics survey, establishment survey). Dane do obu badań są zbierane w poszczególnym tygodniu lub okresie płatności wynagrodzeń dla pracowników. Trwały wzrost zatrudnienia oznacza poprawę klimatu gospodarczego, wzrost dochodów gospodarstw domowych i w dłużej perspektywie czasu - wartość przedsiębiorstw. Wysokie wartości indeksu stanowią pozytywny sygnał i mogą przyczyniać się do wzrostu waluty danego kraju. PPI (ang. Producer Price Index) - indeks cen producentów. Jest to wskaźnik zmiany cen produkcji przemysłowej. Wzrost tego wskaźnika jest pierwszym sygnałem pojawienia się inflacji. Ten makrowskaźnik został wprowadzony w 1890 roku (w USA) i jest najstarszym nieprzerwanie obliczanm indeksem przez Departament Pracy (w USA). Budowany jest na podstawie cen wyrobów przemysłu wydobywczego, przetwórczego i rolniczego (cen żywności). Wagami przy jego obliczaniu są wielkości sprzedaży netto wymienionych grup towarów. Retail Sales – Dynamika sprzedaży detalicznej towarów. Wskaźnik podawany w procentach. Może przyjmować wartości dodatnie i ujemne. Nie uwzględni bieżącej inflacji. Zmiana publikowana w zakresie interwałów czasowych m/m (miesiąc do miesiąca) oraz y/y (rok do roku). W publikowanym raporcie nt. dynamiki sprzedaży detalicznej nie uwzględnia się usług. Trade Balance - Bilans handlowy. Stanowi zestawienie wartości dóbr i usług eksportowych – wywiezionych za granicę danego kraju oraz importowych – dostarczonych z zagranicy. Różnica pomiędzy wartością eksportu i importu danego kraju stanowi saldo handlowe. Jego dodatnia wartość wyraża przewagę eksportu nad importem, stanowiąc wyraz siły ekonomicznej kraju. Wysoka konkurencyjność gospodarki może zwiększyć zainteresowanie inwestorów daną walutą. Tankan Survey - Raport Banku Japonii Tankan. Raport Centralnego Banku Japonii odnośnie nastrojów przedsiębiorców. Publikowane dane odnoszą się do wszystkich firm, ale również osobno dla większych i mniejszych. Pozwala to na poznanie w jakim świetle poszczególne grupy przedsiębiorców postrzegają przyszłość gospodarczą swojego kraju. W raporcie znajdziemy odpowiedzi odnoszące się do oceny bieżącego i przyszłego zachowania się takich wskaźników jak warunki gospodarcze, poziom zapasów, wykorzystanie mocy produkcyjnych i poziom zatrudnienia. Główny indeks Tankan powstaje poprzez odjęcie od liczby pozytywnych odpowiedzi liczby negatywnych odpowiedzi. Spadające wartości sugerują, że coraz więcej przedsiębiorców zaczyna postrzegać sytuację gospodarczą kraju jako złą, choć generalnie pozostaje ona korzystna w opinii większości. Ujemne wartości oznaczają natomiast że gospodarka znajduje się w stanie poważnego zagrożenia recesją. Unemployment Rate - Stopa bezrobocia. Poziom stopy bezrobocia stanowi jeden z najważniejszych wskaźników mówiących o kondycji danej gospodarki. Publikowany poziom bezrobocia obejmuje zarówno bezrobocie naturalne – dobrowolne, jak i bezrobocie rzeczywiste – wynikające z niedopasowania kwalifikacji siły roboczej do potrzeb rynku pracy, braku popytu oraz bezrobocie frykcyjne. Stały wzrost poziomu bezrobocia stanowi przejaw pogarszającej się sytuacji gospodarczej kraju, negatywnie odbierany przez rynki finansowe stanowi sygnał odwrotu od danej waluty. Najczęściej definiuje się stopę bezrobocia jako stosunek liczby osób bezrobotnych do liczby ludności aktywnej ekonomicznie (zasobu siły roboczej danej populacji). Tak zdefiniowaną stopę bezrobocia oblicza się różnie, w zależności od przyjętej definicji osoby bezrobotnej. Zgodnie z zaleceniami Międzynarodowej Organizacji Pracy wyliczanie stopy bezrobocia powinno następować zgodnie z następującą defnicją: za bezrobotną uważa się osobę, która spełnia równocześnie wszystkie poniższe warunki: ukończyła 15 lat; aktualnie nie pracuje (nie świadczy pracy w rozumieniu definicji MOP), ani nie odbywa przyuczenia do zawodu z elementami nauki praktycznej; poszukiwała aktywnie pracy w tygodniu badania lub w ciągu 6 tygodni poprzedzających badanie; jest zdolna do podjęcia pracy w tygodniu badanym lub następnym i wyraża gotowość podjęcia takiej pracy. w Polsce podaje się najczęściej stopę bezrobocia rejestrowanego, natomiast GUS bada także stopę bezrobocia wg definicji MOP (w ramach BAEL - Badania Aktywności Ekonomicznej Ludności, corocznie na próbie 4000 respondentów). Stopa bezrobocia rejestrowanego wypada przeciętnie ok 1,5% poniżej stopy bezrobocia ustalonej w tym badaniu. ZEW – publikowany przez instytut ZEW w Monachium, miesięczy raport dot. oczekiwań ekonomicznych. Opracowywany jest na podstawie ankiety przeprowadzanej wśród 350 analityków i inwestorów instytucjonalnych (głównie z sektora bankowego -ok. 77%) w Niemczech. Kwestionariusz zawiera 9 pytań dotyczących oceny bieżącej i oczekiwanej sytuacji ekonomicznej. Warto przy tym zauważyć, iż tylko jedno pytanie odnosi się do bieżącej oceny sytuacji gospodaczej. Pozostałe skonfrontowane są z oczekiwaniami w nadchodzących 6 miesiącach. Teoretycznie wskaźnik ten pozwinien przyjmować wartości w zakresie od – (minus) 75 do + (plus) 100. |
|
    
|
Powrót do góry |
|
« poprzedni temat : następny temat » |
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa) Strona 1 z 1 |
Info
|
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach |
Copyright © 2007, Forexcafe.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone. Powered by phpBB.